Biografie van Perle Fine

Perle Fine werkend aan de replica van Victory Boogie Woogie, Photo courtesy of Maurice Berezov © A.E. Artworks, LLC.

De in Boston geboren, veelzijdige Perle Fine (1905-1988) was schilder, illustrator, galeriehouder en docent (aan onder andere Cornell). Al op jonge leeftijd was ze vastbesloten om kunstenaar te worden. Ze onderbrak haar middelbare school dan ook om een artistieke opleiding te volgen.

Na haar opleiding in Boston vertrok ze naar New York, niet gehinderd door sociale conventies en traditionele verwachtingen die in die tijden voor jonge vrouwen gelden. Daar studeerde en werkte ze onder anderen met kunstenaar Hans Hofmann. Haar werk werd vanaf dat moment abstract.

Als een van de weinige vrouwen werd ze in New York onderdeel van de American Abstract Artists. Op uitnodiging van Willem de Kooning sloot ze zich daarnaast aan bij de kunstenaarsvereniging The Club op 8th Street.

Ze had een sterke affiniteit met muziek en omschreef abstracte kunst vaak in muzikale termen, zoals ritme en harmonie. Ook de titels van haar schilderijen, zoals 'Staccato', 'Polyphonic' en 'Study for Downbeat', wijzen erop dat Fine het akoestische verenigde met het visuele.

In 1946 kreeg Fine van Emily Hall Tremaine (1908-1987) – die een vooruitziende blik had – de opdracht om Victory Boogie Woogie tweemaal te repliceren, wat ze met een onuitputtelijke toewijding deed. Ze bestudeerde het werk op kleur, maar ook op ritme. Ze maakte daarnaast begeleidende schema's ("charts") die duidelijk maken hoe Mondriaan keek en welke bewegingen hij wilde bewerkstelligen.

Als autonoom en alom geprezen kunstenaar stelt ze ook haar eigen werk tentoon, onder andere bij Peggy Guggenheim's Art of this Century Gallery en Hilla Rebay's Museum of Non-objective Painting.