In het begin van de 20ste eeuw zette een groep kunstenaars de kunstwereld in München volledig op zijn kop. Met hun expressieve, lyrische schilderijen vol felle kleuren stond Der Blaue Reiter, zoals

‘Een man moet eruit zien alsof hij zijn kleding met zijn verstand heeft gekocht, met zorg heeft aangetrokken en vervolgens compleet is vergeten’ – Sir Edwin Hardy Amies (1909 – 2003), oprichter van

Têtes Fleuries

In Têtes Fleuries, de nieuwe tentoonstelling in de Triton-reeks, staat het portret centraal. Met onder meer werken van Picasso, Daumier, Van Dongen, Appel, Westerik en Auerbach wordt

De Duitse kunstenaar Hanns Schimansky (1949) oogst met zijn esthetische abstracte tekeningen met potlood, Oost-Indische inkt of krijt in zowel zijn geboorteland als daarbuiten veel bewondering. Op de

Na zijn dood in 1992 liet de Nederlandse kunstenaar César Domela een even omvangrijk als gevarieerd oeuvre na. Een deel daarvan kwam in het bezit van zijn dochters Lie Tugayé-Domela Nieuwenhuis en

Domburg had aan het begin van de twintigste eeuw een magnetische aantrekkingskracht op beroemde Nederlandse kunstenaars als Jan Toorop, Jacoba van Heemskerck en Piet Mondriaan. In de tentoonstelling

Het is nacht

In de Stijlkamers van het Gemeentemuseum gaat langzaam de zon onder.  Het daglicht dooft, de schemering maakt plaats voor het duister. Sterren stralen aan de hemel, een kaars brandt voor

Eerste museale solotentoonstelling

“Om gruwelijke dingen kun je vaak ook lachen” Met deze opmerking kenmerkt Aaron van Erp (1978) zijn schilderijen die met hun vaak brute onderwerpen dankzij de