Cobra

Cobra, opgericht op 8 november 1948 in l’Hôtel de Notre-Dame in Parijs, was een internationaal verbond van jonge experimentele kunstenaarsgroepen uit Nederland, België en Denenmarken. De naam is ontleend aan het acroniem van de drie betrokken hoofdsteden: Copenhagen, Bruxelles, en Amsterdam. In Parijs ondertekenden de oprichters Karel Appel, Constant, Corneille, Christian Dotremont, Joseph Noiret en Asger Jorn het manifest La cause était entendue (De zaak was beklonken). Het manifest werd vervolgens gepubliceerd in Reflex #1 (1948), het tijdschrift van de Experimentele Groep in Holland, waarin de Nederlandse Cobrakunstenaars enkele maanden eerder waren verenigd.

In de nasleep van de ontberingen en onderdrukkingen tijdens de Tweede Wereldoorlog, pleitte Cobra voor een totale vrijheid van expressie, ongehinderd door academische regels of esthetische conventies, zoals perspectief of schoonheid. Spontaniteit, verbeeldingskracht en met name het experiment vormden de kernprincipes van de beweging, resulterend in expressief geschilderde en felgekleurde doeken, schrootsculpturen, gedichten zonder rijmschema en zogenaamde ‘woordschilderijen’. De kunstenaars lieten zich daarbij inspireren door kunstvormen die zich buiten de academische traditie bevonden, zoals kindertekeningen, volkskunst, en outsider art.

Als beweging was Cobra maar een kort leven beschoren, want in 1951 na de Tweede Internationale Cobratentoonstelling in Luik hief het zichzelf op. Hoewel Cobra aanvankelijk niet erg populair was, bleek het een belangrijke springplank te zijn in de carrières van veel gevierde kunstenaars. En hoewel de meeste kunstenaars pas internationale bekendheid verwierven na de Cobraperiode, bleven ze vaak trouw aan de uitgesproken visuele stijl en gedachtegoed van de beweging.

Bekijk alles onder Cobra