In het begin van de 20ste eeuw zette een groep kunstenaars de kunstwereld in München volledig op zijn kop. Met hun expressieve, lyrische schilderijen vol felle kleuren stond Der Blaue Reiter, zoals

‘Een man moet eruit zien alsof hij zijn kleding met zijn verstand heeft gekocht, met zorg heeft aangetrokken en vervolgens compleet is vergeten’ – Sir Edwin Hardy Amies (1909 – 2003), oprichter van

Na zijn dood in 1992 liet de Nederlandse kunstenaar César Domela een even omvangrijk als gevarieerd oeuvre na. Een deel daarvan kwam in het bezit van zijn dochters Lie Tugayé-Domela Nieuwenhuis en

‘Stel je het leven van Frida Kahlo verbonden me de blik van Edvard Munch voor en je begint de omvang van dit oeuvre te begrijpen’ (The Independent, Londen, ‘03) 
 

In 2007 presenteerde het

De Vlaming Théo van Rysselberghe (1862-1926) is één van de belangrijkste figuren van het neo-impressionisme. Hij introduceert het pointillisme van Seurat en Signac in België en speelt een belangrijke

Jozef Israëls is reeds een gevierd en populair schilder van de Haagse School wanneer zijn zoon Isaac wordt geboren. Al snel blijkt het tekentalent van de jonge Israëls en het is dan ook niet

Eerste museale solotentoonstelling

“Om gruwelijke dingen kun je vaak ook lachen” Met deze opmerking kenmerkt Aaron van Erp (1978) zijn schilderijen die met hun vaak brute onderwerpen dankzij de

Hoewel Hans Bellmer (1902-1975) en Louise Bourgeois (1911 – 2010) in de jaren dertig beide in aanraking komen met de Surrealisten, hebben ze elkaar nooit ontmoet. Toch heeft hun werk, waarin het